Niño Josele

Flamencogitarist Niño Josele (Juan José Herredia) werd in 1974 in Almeria, Spanje geboren. Deze telg uit een familie, waarin de flamencogitaar al generaties lang bespeeld werd, is een pur sang vertolker van het genre. Niño Josele is een van de vele musici, die de grenzen van het genre opzoekt en deze met succes weet te overschrijden. Het ligt voor de hand dat, naast het integreren van Zuidamerikaanse en Arabische invloeden, er ook kruisbestuivingen tussen jazz en flamenco plaatsvinden; zo werd Niño Josele, behalve door Elton John en Lenny Kravitz, ook door saxofonist Joe Lovano gevraagd. Verder werd Niño Josele geïmponeerd door de muziek van de legendarische jazzpianist Bill Evans (1929 – 1980), en ging hij – veelal op het gehoor – diens muzikale taal en composities toepassen in zijn spel, waarbij de muziek van Bill Evans goeddeels aangepast en naar de hand werd gezet van de flamenco-meester. Het resultaat is de CD “Paz” uit 2006, die een boeiende mix van flamenco en jazz bevat.

“De muziek uit mijn gitaar moet vrij zijn, aan niets gebonden”, aldus Niño Josele.



Niño Josele

Napoléon Coste

Napoléon Coste (1805-1883) werd geboren in Doubs, Frankrijk, als zoon van een voormalige officier van het leger van Napoleon Bonaparte. Zijn eerste gitaarlessen ontving hij van zijn moeder. Reeds als tiener gaf hij recitals en was hij docent. Op 24-jarige leeftijd vertrok hij naar Parijs en studeerde hij bij Fernando Sor, en kwam bovendien in contact met de andere grote gitaristen van zijn tijd, zoals Dionisio Aguado, Matteo Carcassi en Fernando Carulli. Vanwege zijn virtuositeit kon hij weliswaar in zijn levensonderhoud voorzien, maar - omdat de populariteit van de gitaar alweer over het hoogtepunt heen was - viel het hem moeilijk een geschikte uitgever te vinden voor zijn composities. Een groot gedeelte van zijn werk is bijna een eeuw in de vergetelheid geraakt en werd pas weer uitgegeven vanaf de jaren tachtig van de vorige eeuw, niet in het minst door de inspanningen van Simon Wynberg.
De loopbaan van Coste als uitvoerend musicus kwam in 1863 tot een voortijdig einde, toen hij zijn arm brak, waarna hij zich volop wijdde aan het componeren. Bij zijn dood in 1883 liet hij 53 composities met opusnummer na, en een aantal werken zonder opusnummer. Napoléon Coste speelde doorgaans op een zevensnarige gitaar.
Zijn opus 38 - met 25 études - is tegenwoordig nog steeds een standaardwerk voor de gevorderde klassieke gitarist.



Napoléon Coste